Για κάθε «άλλο»

Σωστά και λάθη, καλός και κακός, φίλος και εχθρός. Μεγαλώνουμε μαθαίνοντας να χωρίζουμε τον κόσμο σε αντίθετα, σε στρατόπεδα. Χρειαζόμαστε κάπου να ανήκουμε. Να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα από τους άλλους. Και κάπου εκεί, σχεδόν ανεπαίσθητα, η ανάγκη να ανήκουμε μετατρέπεται στην ανάγκη να αποκλείσουμε. Να βάλουμε απέναντι μας τους «άλλους» και να θωρακίσουμε το «εμείς».

Η οπαδική βία δεν γεννιέται και πεθαίνει στις εξέδρες ενός γηπέδου. Είναι μια μικρογραφία ενός κόσμου που μαθαίνει να λειτουργεί με όρους αντιπαράθεσης. Ξεκινά από λέξεις που εκτοξεύονται χωρίς συνέπειες, από την περιφρόνηση του διαφορετικού, από αυστηρά κοινωνικά πλαίσια που περιθωριοποιούν όποιον δεν είναι πρόθυμος ή ικανός να ταιριάξει. 

Προσπάθησα να κοιτάξω πίσω από τη βία, πίσω από την πράξη. Όχι για να την εξηγήσω ώστε να την αθωώσω, αλλά για να αναζητήσω όσα προηγήθηκαν. Τι δεν ακούσαμε; Ποια ανάγκη έμεινε ανεκπλήρωτη; Ποια ματαίωση μετατράπηκε σε θυμό; Αναρωτιέμαι πόσο συχνά η οργή που στρέφεται προς τα έξω είναι στην πραγματικότητα μια κραυγή που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο να ακουστεί. Πόσες φορές η ανάγκη για αναγνώριση μεταμφιέζεται σε δύναμη και η αδυναμία σε επιθετικότητα; Πόσοι άνθρωποι αναζητούν μια ταυτότητα τόσο απεγνωσμένα, ώστε είναι πρόθυμοι να χάσουν την ίδια τους την ανθρωπιά για να την υπερασπιστούν; 

Γιατί η βία δεν είναι μόνο η στιγμή που ένα σώμα πέφτει στο έδαφος. Είναι και όλα όσα έχουν προηγηθεί για να γίνει αυτό το σώμα αόρατο. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος απέναντί μας παύει να έχει όνομα, πρόσωπο, ιστορία. Γίνεται απλώς ο αντίπαλος. 

Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που γεννιούνται κακοί. Πιστεύω στις επιλογές, στις ευθύνες και στις συνέπειές τους. Και πιστεύω πως, αν θέλουμε να μιλήσουμε ουσιαστικά για τη βία, πρέπει να τολμήσουμε να κοιτάξουμε και εκεί όπου δεν μας είναι ευχάριστο. Γιατί η απόσταση ανάμεσα στον θεατή και σε αυτό που παρακολουθεί δεν είναι πάντοτε τόσο μεγάλη όσο θα ήθελε να πιστεύει.

Η «Θύρα Μηδέν» είναι για μένα μια αναμέτρηση με αυτή τη σκοτεινή ανθρώπινη και κοινωνική συνθήκη. Μια προσπάθεια να κοιτάξουμε κατάματα όχι μόνο την πράξη της βίας, αλλά και τον κόσμο γύρω μας που την υποθάλπει και της επιτρέπει να επαναλαμβάνεται. Γιατί κάθε φορά που ένας άνθρωπος γίνεται εχθρός, κάτι βαθύτερο έχει ήδη ηττηθεί. 

Και κάτι τελευταίο. Αφορμή για την παράσταση υπήρξε ένας «άλλος», ένας άλλος που δεν ταίριαζε. Κι όταν είσαι σκέτο «άλλος» και ποτέ «εμείς», πόσες ελπίδες έχεις τελικά να αντέξεις; - Αθηνά Χατζηαθανασίου

Κείμενο - Σκηνοθεσία: Αθηνά Χατζηαθανασίου

Πρωτότυπη μουσική - Ηχοτοπία - Στίχοι: Βέβηλος & Δημήτρης MCD Κρητικός

Επιμέλεια Κίνησης: Αλέξανδρος Κεϊβάναη

Σκηνικά - Κοστούμια: Γεωργία Φωκά

Σχεδιασμός Φωτισμών: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Video Art: Κάρολος Πορφύρης

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Μάρω Πέτλη, Παναγιώτα Χαϊδεμένου

Έρευνα - Συνεντεύξεις- Δραματουργική επεξεργασία: Άντα Κουγιά, Αθηνά Χατζηαθανασίου

Φωτογραφίες: Γιώργος Κασαπίδης

Γραφιστικά: Γιώργος Κασαπίδης & BEEZY STUDIO

Trailer: Θωμάς Παλυβός

Social Media: Ελευθερία Τριανταφύλλου

Γραφείο Τύπου/ Επικοινωνία: CALD – Le Canard qui Parle

Παραγωγή: Καλλιτεχνική Εταιρεία CALD Ο.Ε. & CALD PRODUCTIONS Α.Μ.Κ.Ε

Παίζουν οι: Βέβηλος, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Άντα Κουγιά, Γιώργος Λιάκος, Άντρια Ράπτη, Κωνσταντίνος Ρόδης, Ανατολή Τσελαρίδου, Σταμάτης Φακορέλλης, Κώστας Φοίνιξ, Αθηνά Χατζηαθανασίου

Μετάδοση Αγώνων: Μάκης Διόγος

• Θέατρο Βέμπο
• (Καρόλου 18, Αθήνα)
• Από 23 Νοεμβρίου, Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
• Link Κρατήσεων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/thyra-miden
• Τιμές Εισιτηρίων: Α’ ΖΩΝΗ - 30 €, Β’ ΖΩΝΗ - 25 € (Κανονικό) / 22 € (Μειωμένο), Γ’ ΖΩΝΗ - 20 €, Δ’ ΖΩΝΗ – 18€, ΘΕΩΡΕΙΟ Α’ - 20 €