|
Οι Χήνες, το βραβευμένο έργο της Στέλλας Ζαφειροπούλου (Βραβείο Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος 2017), που παρουσιάστηκε την προηγούμενη σεζόν για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, επανέρχεται στο ΠΛΥΦΑ, από τις 18 Νοεμβρίου. Μετά τη θερμή ανταπόκριση των θεατών και τα sold out με τα οποία έκλεισε ο πρώτος κύκλος παραστάσεων, οι Χήνες θα ξανασυναντήσουν το κοινό τους, αυτή τη φορά με τη Μαρία Αντουλινάκη στον ρόλο της Κυριακής.
Οι Χήνες είναι μια ιστορία που τολμά να αγγίξει βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις για τη γονεϊκότητα, τη βιολογική συνέχεια, τον φόβο απέναντι στο ξένο και το διαφορετικό, τη δυσκολία ένταξής του στην κουλτούρα μας — αλλά και την αδηφάγα αγάπη για το χρήμα. Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, τίποτα δεν μένει για πολύ κρυφό. Η Σοφία είναι μια νέα γυναίκα υιοθετημένη από την Κυριακή. Η καταγωγή της γίνεται συνεχώς αφορμή για συγκρούσεις μεταξύ τους, ενώ τα σχόλια και οι παρεμβάσεις του περίγυρου δυναμιτίζουν ακόμη περισσότερο την εύθραυστη ισορροπία τους. Την ώρα που η Κυριακή παλεύει κρυφά με τα ερωτήματα γύρω από τη διαχείριση της περιουσίας και της κληρονομιάς της, η Σοφία γνωρίζει τον έρωτα και πιστεύει πως επιτέλους βρήκε την ευτυχία. Όμως, οι αποκαλύψεις που θα ακολουθήσουν θα ανατρέψουν τα πάντα, οδηγώντας τις σε απρόβλεπτες και τραγικές εξελίξεις.
Η Στέλλα Ζαφειροπούλου, μία από τις πιο δυναμικές εκπροσώπους της νέας γενιάς Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων, που ήταν πρόσφατα υποψήφια για το βραβείο «Κάρολος Κουν» Δραματουργίας Ελληνικού Έργου για το θεατρικό της Φλάι (2025, Θέατρο Olvio), αυτή τη φορά σκηνοθετεί η ίδια την παράσταση. Καταθέτοντας έτσι την πρώτη της σκηνοθεσία στην ελληνική θεατρική σκηνή, σημειώνει για τις Χήνες:
Οι Χήνες επιστρέφουν για να αφηγηθούν ξανά μια ιστορία, όπου αυτό το οποίο δεν ορίζεις, αρκεί στο ασφυκτικό περιβάλλον μιας επαρχιακής πόλης, να σε καταστήσει ελαττωματικό. Η Κυριακή είναι μια γυναίκα που δεν μπορεί να τεκνοποιήσει και η Σοφία μια κόρη που αφέθηκε από τους βιολογικούς της γονείς σε ένα ίδρυμα. Μέσα από τη σχέση τους το έργο αγγίζει το φόβο της απώλειας, την ανάγκη του ανήκειν και τα όρια ανάμεσα στη φροντίδα και την ασφυκτική προστασία. Ως συγγραφέας και σκηνοθέτις επιστρέφω στις Χήνες με την επιθυμία να ανακαλύψουμε από την αρχή όσα κρύβονται πίσω από τις οικογενειακές μας βεβαιότητες και να αναρωτηθούμε πόσο χώρο αφήνουμε στους ανθρώπους μας να είναι πραγματικά ελεύθεροι.
|
