Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου παρουσιάζει τα δύο εμβληματικά έργα της χορογράφου Deborah Hay, No time to fly και As Holy Sites Go καθώς και μια lecture-ρerformance από τον Laurent Pichaud και την Μυρτώ Κατσίκη, στο πλαίσιο του αφιερώματος σημείο Deborah Hay, στην Πειραιώς 260 στις 17 και 18 Ιουλίου, στις 21.00 (Χώρος Β).
Πώς μπορεί μια χορογραφία να υπάρξει ταυτόχρονα ως κίνηση, ως γλώσσα και ως τρόπος να ξανασκεφτούμε την παρουσία του σώματος στον χώρο; Με το σημείο Deborah Hay, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στρέφει το βλέμμα στο έργο μιας χορογράφου που συγκαταλέγεται στις καθοριστικές φυσιογνωμίες της αμερικανικής πρωτοπορίας. Το αφιέρωμα μας καλεί να σταθούμε σε αυτό το ριζοσπαστικά κριτικό και πυκνό σημείο που αποτελεί σήμερα το έργο της, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα μέσα από μια διευρυμένη πρόσκληση.
Συνδεδεμένη με το Judson Dance Theater, τη συλλογικότητα που σημάδεψε τη γέννηση του μεταμοντέρνου χορού στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1960, η Ντέμπορα Χέι ανανέωσε εκ θεμελίων τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη χορογραφία. Αντί να αντιμετωπίσει τη χορογραφία συμβατικά, ως σύνθεση και ακολουθία προκαθορισμένων βημάτων, στράφηκε στη γλώσσα, γράφοντας παρτιτούρες (scores) που ενεργοποιούνται μέσω υποθετικών ερωτήσεων, μετατρέποντας το σώμα και την αντίληψη σε πεδίο πειραματισμού και διερεύνησης.
Στον πυρήνα του προγράμματος βρίσκονται δύο έργα που φωτίζουν με καθαρότητα την έρευνα της δημιουργού. Το οριακό No Time to Fly (2010), το οποίο χορογραφεί και ερμηνεύει η ίδια, ζωντανεύει ξανά σε μια επικαιροποιημένη εκδοχή του αρχικού γραπτού score. Ως σόλο, συμπυκνώνει βασικά στοιχεία της πρακτικής της: την προσοχή, την εσωτερική εγρήγορση και την αποκωδικοποίηση της εμπειρίας τη στιγμή της εκτύλιξής της. Ακολουθεί το As Holy Sites Go (2011), το ντουέτο των Τζανίν Ντέρνινγκ και Ρος Γουόρμπι, που αποτελεί διασκευή της ίδιας παρτιτούρας. Σχεδιασμένες να παράγουν αυτόνομες αποκρίσεις χωρίς να χάνουν τον δομικό τους χαρακτήρα, οι παρτιτούρες της Ντέμπορα Χέι επιτρέπουν σε άλλους ερμηνευτές να αναμετρηθούν προσωπικά με το έργο της και να το μετασχηματίσουν. Στη διαδοχική τους ανάπτυξη, το κοινό έχει τη σπάνια δυνατότητα να κατανοήσει πώς μπορεί να γεννηθούν διαφορετικές εκδοχές από την ίδια χορογραφική παρτιτούρα.
Το αφιέρωμα στη Ντέμπορα Χέι εκτείνεται και πέρα από τη σκηνή, ανοίγοντας έναν ευρύτερο χώρο εμπειρίας γύρω από τον τρόπο εργασίας της, τη γραφή ως εργαλείο δημιουργίας και τις διαδρομές μέσα από τις οποίες το No Time to Fly, έργο άξονας του προγράμματος, μεταγράφεται και ανασυντίθεται. Η in situ εγκατάσταση No Time to Fly Documentation Center, σε σύλληψη του Laurent Pichaud, οδηγεί το κοινό στο αρχειακό και κειμενικό σύμπαν της χορογράφου, ενώ η νέα έκδοση στα ελληνικά του Using the Sky. A Dance με τίτλο Χρήση ουρανού. Ένας χορός, σε μετάφραση και εισαγωγή της Μυρτώς Κατσίκη, αναδεικνύει ένα κομβικό κείμενο της πρόσφατης δουλειάς της. Μαζί με το workshop χορού, που πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 10 Ιουλίου, το σημείο Deborah Hay συγκροτεί μια πολυεπίπεδη πρόσκληση γνωριμίας με ένα έργο που εξακολουθεί να διαμορφώνει τη σύγχρονη χορογραφική σκέψη.
