«Η Γυναίκα της Ζάκυθος | Διάλογος στα ερείπια του Μεσολογγίου» πραγματεύεται έννοιες όπως Θυσία, Γλώσσα, Ελευθερία. Ιδανικά και εφόδια δηλαδή εθνικά. Άρα αληθή και πόσο; Τόσο αληθή άραγε ώστε να είναι οικουμενικά; Ή μήπως είναι πια στοιχεία μιας χαμένης μας ταυτότητας;
Η παράσταση αντλεί έμπνευση από τη «Γυναίκα της Ζάκυθος», τον «Διάλογο» και τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονύσιου Σολωμού. Αφηγείται, μέσα από καταγεγραμμένες προφορικές μαρτυρίες, το χρονικό της Εξόδου. Αποδίδει ένα βαθύτερο «χρέος» -πρώτος τίτλος των «Ελεύθερων Πολιορκημένων»- συλλογικό άλλα και προσωπικό.
Μετά από μια σειρά παραστάσεων για την ιστορική μνήμη, ο Μάνος Καρατζογιάννης επιχειρεί αυτή τη φορά να αφηγηθεί την ιστορία του τόπου του. Σε λόφους από αλάτι, ένας διαγενεακός χορός δίνει ζωή σε ερωτήματα που διατρέχουν την ιστορία της χώρας, στα ερείπια του Μεσολογγίου.